در این مطلب از هیوا قصد داریم به دستور بسیار پرکاربرد PING بپردازیم. با ما همراه باشید

ابتدا لازم است بدانیم اصطلاح P.I.N.G از چه کلماتی نشآت گرفته شده است. این دستور تقلیل یافته کلمات Packet Internet Groper یا Packet Internet or Inter-Network Groper می باشد، در شبکه به معنای ارسال سیگنال به میزبان (هاست) برای دریافت پاسخ که در واقع یک ابزار شبکه ای برای آزمایش میزان دسترسی پذیری یک میزبان (Host) می باشد. پینگ با دو هدف انجام می‌شود: اول بررسی در دسترس بودن هاست. به عبارت دیگر جهت بررسی اتصال هاست به شبکه انجام می گیرد و دوم اینکه طول زمان دریافت پاسخ را اندازه بگیرد تا مشخص شود سرعت ارسال و دریافت اطلاعات چقدر است.

“آزمایش پینگ” یکی از مهمترین دستورات برای عیب یابی در شبکه است زیرا مدت زمان ارسال داده از کامپیوتر شما، عبور از اتصالات مختلف اینترنت و نودها و در نهایت رسیدن به کامپیوتر مقصد و سپس پاسخ گرفتن و بازگشت به منبع ارسال سیگنال را اندازه گیری می کند.

نحوه کار دستور PING

این دستور شامل ارسال بسته سیگنال است که معمولا 32 یا 56 بایت است. این سیگنال شامل درخواست Echo است. اگر هاست در دسترس باشد، بسته سیگنال دیگری به نام Reply یا پاسخ را می‌فرستد.

Ping Time یا زمان پینگ با واحد میلی ثانیه (ms) اندازه گرفته می‌شود و زمان رسیدن بسته به هاست و بازگشت پاسخ به فرستنده را نشان می‌دهد.

دستور PING

این دستور در شبکه یکی از دستوراتی محیط (CMD:Command Prompt) می باشد که برای آزمایش و عیب یابی در شبکه استفاده می‌شود. با استفاده از این دستور می‌توانیم درباره اینکه آیا دستگاهی به شبکه متصل است یا نه، سرعت ارسال و دریافت اطلاعات و فاصله فیزیکی تا دستگاه مقصد، اطلاعاتی را به دست آورد. این دستور از جمله دستورات فوق العاده پرکاربرد در شبکه است که از پروتکل های IP: Internet Protocol و ICMP: Internet Control Message Protocol استفاده می کند.

خروجی دستور PING بستگی به نوع سیستم عامل دارد اما تقریبا تمام خروجی های این دستور شامل موارد زیر است:

IP Address مربوط به مقصد

ICMP Sequence Number

TTL: Time To Live

Round Trip Time

Payload Size

Packets Sent/Received/Lost

تعداد بسته های گم شده در فرایند ارسال و دریافت

هریک از موارد بالا شامل تعاریف و معانی خاصی است که در بحث فعلی نمی گنجد و ما در این مبحث می خواهیم به بررسی کلی دستور پینگ بپردازیم.

آزمایش سرعت با استفاده از دستور پینگ (PING)

Ping Rate یا Latency که معادل فارسی آن زمان تاخیر است، عددی است که زمان تاخیر در اینترنت را بر مینای واحد میلی ثانیه (ms) اندازه گیری می کند. هر چه مقدار این عدد بیشتر باشد یعنی تاخیر در ارسال اطلاعات در شبکه بیشتر است. در بازی های آنلاین معمولا این عدد باید کمتر از 30ms باشد اما در کاربردهای عادی زیر صد ثانیه مقدار مناسبی است. برای مثال زمان پینگ 30ms مقداری بسیار خوب است که برای انجام بازی های آنلاین معمولا مقدار مناسبی است، اگر این عدد مقداری بین 30ms تا 50ms باشد مقداری متوسط بوده برای بازی های آنلاین ها معقول است، مقدار 50ms تا 100ms مقداری متعادل است و برای انجام بازی آنلاین مناسب نیست و اگر این مقدار بیش از 100ms زمان نسبتا بالایی است و هرچه این عدد بالاتر برود می تواند بر روی تمام درخواست ها تاخیر ایجاد کند.

نحوه استفاده از دستور پینگ (PING)

با زدن دکمه های Win و R پنجره RUN باز می گردد و در آنجا می توان عبارت CMD را وارد کرده و Enter نمود یا اینکه در قسمت جستجوی ویندوز عبارت CMD را وارد کرده تا به محیط Command Prompt وارد شویم، با ورود به محیط مشکی رنگ CMD، حال باید دستور پینگ را به درستی وارد کرد.

ساده ترین حالت استفاده از این دستور بصورت Ping IP Address می باشد که به جای IP Address باید آدرس آی پی مورد نظر را وارد کنیم. این آدر سآی پی می تواند مربوط به یک کامپیوتر یا یک سوئیچ، روتر، پرینتر یا هر نود (Node) دیگری در شبکه باشد، که حالت کلی آن با استفاده از آدرس آی پی بصورت ping x.x.x.x می باشد. همچنین می توان آدرس آی پی یک وبسایت را پینگ گرفت:

برای مثال: ping 89.32.248.33 که آدرس آی پی سایت هیوا آی تی می باشد. همچنین می توان بجای استفاده از آدرس آی پی، نام سایت یا نام دامنه مورد نظر را نیز وارد کرد.

برای مثال ping Hiva-it.ir

ping

همچنین با استفاده از دستور پینگ می توان نام کامپیوتر مقصد را از روی آدرس آی پی آن به دست آورد

پس برخی پارامترهای این دستور را اینگونه بیان می کنیم:

Ping –a: کاربرد آن در به دست آوردن Computer Name کامپیوتر مقصد است برای نمونه ping -a 89.32.248.33

Ping –t: پینگ کردن همیشگی که فقط با قطع برق یا بستن پنجره cmd یا فشردن دکمه ای Crtl و C پایان می‌پذیرد

Ping –n: به صورت پیش فرض 4 بسته (Packet) در پینگ ارسال می‌شود. با این دستور می‌توانیم این تعداد را تغییر دهیم. می‌توان گفت همانند دستور قبلی است اما تعداد بسته های پینگ را مشخص می‌کنیم: ping –n 89.32.248.33

Ping –l: تغییر حجم بسته ارسالی مثلا ۵۰ بایت: ping –l 50 89.32.248.33

در صورتی در پاسخ Time out دریافت شود یعنی اتصال به آن هاست یا میزبان امکان پذیر نبوده است و یا اینکه ارتباط قطع و وصل می‌شود.

دستور ping 127.0.0.1 یا دستور لوپ بک (Loop Back)

همان طور که می‌دانیم کامپیوترها از IP آدرس ها برای برقراری ارتباط با یکدیگر استفاده می‌کنند اما یک آی پی آدرس وجود دارد که نمی‌تواند برای این منظور استفاده شود و آن آدرس آی پی 172.0.0.1 می باشد. این آدرس به عنوان آدرس Loop Back یا لوکال هاست شناخته می‌شود که در واقع به همان کامپیوتری که با آن کار می‌کنید و دستور پینگ را می‌دهید اشاره دارد.

اگر دستور لوپ بک Reply بدهد یعنی TCP IP روی این کامپیوتر کار می‌کند. می‌توانید از دستور ping localhost هم استفاده کنید که همین معنی را دارد اما نام کامپیوتر را هم برمی‌گرداند.

همچنین می توانید این مطلب را هم بخوانید: بررسی IP Address و MAC Address

دستور ping 8.8.8.8

این دستور برای آزمایش برقراری ارتباط با اینترنت استفاده می‌شود. اگر نتیجه این دستور Time out باشد ارتباط شما با اینترنت قطع است. این ممکن است به دلیل پایان اعتبار باشد یا مشکلی در کابل و مودم و غیره باشد که مانع ارتباط درست می گردد. آی پی 8.8.8.8 در واقع آدرس آی پی سرور DNS مربوط به Google است که معمولا برای آزمایش ارتباط با اینترنت از این دستور استفاده می شود. همچنین آی پی 8.8.4.4 هم مربوط به Google بوده و می توان از این آدرس آی پی هم استفاده کرد.

دستور ping 4.2.2.4

این دستور هم برای آزمایش برقراری ارتباط با اینترنت استفاده می‌شود. دستورات دیگری که برای این کار می‌توان استفاده کرد عبارتند از:

ping 4.2.2.1

ping 4.2.2.2

ping 4.2.2.3

ping 4.2.2.5

ping 4.2.2.6

استفاده از دستور پینگ برای مودم

برای Ping در مودم، کافی است در پنجره CMD که با تایپ در پنجره Run باز می‌شود عبارت ping را به همراه آی پی مودم وارد کنیم. مثلا ping 192.168.1.1

jitter چیست؟

jitter را می‌توان به صورت Packet Delay Variation تعریف می گردد یعنی تنوع در میزان تاخیرها. حالا این به چه معناست؟! یعنی بسته های مختلف هر یک با تاخیرهای مختلف به مقصد می‌رسند مثلا یکی با 10ms و دیگری با 19ms این تنوع به دلیل Network Congestion یا تغییر در مسیرها به وجود می‌آید. این تنوع به خصوص در ارتباطات صوتی مثل VOIP و ارتباط ویدئویی بسیار مهم است زیرا نباید صدا و تصویر به صورت غیر همزمان و با تاخیر به مقصد برسد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.

فهرست