DHCP تقلیل یافته عبارت Dynamic Host Configuration Protocol هست که معنای آن در زبان فارسی معادل ” پروتکل تنظیمات میزبان پویا ” می باشد. در این مقاله از هیوا قصد بررسی این پروتکل پرکاربرد را داریم پس با ما همراه باشید.

وظیفه اصلی پروتکل Dynamic Host Configuration Protocol یا DHCP تخصیص آی پی بصورت خودکار در یک شبکه است. هر سیستم درون یک شبکه باید دارای یک آدرس آی پی درست باشد تا بتواند با سایر سیستم ها در شبکه ارتباط برقرار کند

DHCP پروتکلی برای پیکربندی میزبان (Host) بصورت داینامیک یا پویا است که به هر دستگاه موجود در شبکه، یک آدرس آی پی اختصاص می دهد. هر دستگاه برای اتصال به شبکه اینترنت نیازمند یک آدرس آی پی صحیح می باشد. این آدرس از طریق دستگاه مسیریاب (Router) دارای سرویس DHCP تخصیص می یابد. در شبکه‌های بسیار بزرگ یک روتر به تنهایی نمی تواند تمام دستگاه‌های متصل را مدیریت کند. به همین دلیل یک سرور اختصاصی فقط جهت تخصیص آدرس آی پی و سایر موارد مرتبط مانند SubnetMask , DNS , Default Gateway به دستگاه‌ها در شبکه، گماشته می شود و در این وضعیت پروتکل DHCP به جای روتر، روی سرور اجرا می‌شود.

dhcp - Dynamic Host Configuration Protocol

همچنین بخوانید: DNS چیست و چه کاربردی دارد؟

بخش های اصلی DHCP شامل سه بخش است که شامل موارد زیر می باشد

DHCP Client , DHCP Server , DHCP Relay Agent

کلاینت (Client)

کلاینت هر دستگاهی است که توانایی اتصال به شبکه را داشته و بتواند با سرور ارتباط برقرار کند.

یک دستگاه کلاینت می تواند یک سیستم کامپیوتری، یک تلفن تحت شبکه، یک تلفن همراه، دستگاه هایی مانند چاپگر و یا حتی سرور های داخل شبکه باشد. بله! سرورهای داخل شبکه هم می توانند نوعی کلاینت محسوب شوند.

سرور (DHCP Server)

این سرور وظیفه تخصیص آدرس های آی پی و سایر موارد مرتبط با آن به تمام دستگاه های موجود در شبکه را برعهده دارد.

عامل رله یا Relay Agent

این عامل وظیفه ارسال سیگنال درخواست بین کلاینت و سرور را بر عهده دارد. عامل رله در شبکه های بزرگ پرکاربرد هستند ولی ممکن است در شبکه های کوچک اصلا استفاده نشوند.

در محیط هایی با چندین زیر شبکه، DHCP Relay Agent طوری پیکربندی می شود که از محل قرار گرفتن سرور یا سرورهای DHCP بر روی زیر شبکه ها اطلاع دارد. Relay agent درخواست نمایش عمومی را از کلاینت های DHCP دریافت کرده و وجود درخواست آدرس آی پی به سرور DHCP را اعلام میکند. این اطلاع رسانی از طریق ارتباط نظیر به نظیر (نقطه به نقطه) انجام می شود.

عملیات اختصاص

یک آدرس آی پی از زمان تخصیص به یک دستگاه دارای طول عمر محدودی است. هنگامی که یک آدرس آی پی توسط DHCP به یک سیستم اختصاص می‌یابد این آدرس، ممکن است با روز بعد یا حتی چند ساعت بعد متفاوت باشد. اگر سیستم پیش از اینکه مدت زمان تخصیص از میان برود به شبکه برگردد یا در شبکه بماند، آدرس آی پی آن تغییر نمی‌کند در غیر اینصورت آدرس آی پی جدیدی را دریافت خواهد نمود.

هر دستگاه در شبکه می‌تواند درخواست کند تا آدرس آی پی مجددا برایش تخصیص داده شود، برای اینکار از تنظیمات شبکه روی کامپیوتر یا تنظیمات Wifi روی تلفن همراه استفاده می‌شود.

چرا به DHCP نیاز داریم

وجود DHCP در شبکه برای تشخیص تعداد دستگاه‌هایی که می‌تواند به شبکه متصل باشد، کاملا لازم است. با ورود هر دستگاه به شبکه باید به سرعت یک آدرس آی پی به آن اختصاص یابد، به نحوی که با سایر آدرس های آی پی موجود در شبکه تداخل نداشته باشد یا اصطلاحا موجب IP Conflict در شبکه نگردد. عدم حضور DHCP منجر به تداخل آدرس های آی پی گردد، در نتیجه در اتصال صحیح دستگاه ها به شبکه مشکل ایجاد می گردد. این مساله یکی از مشکلات مدیریتی در شبکه است. البته در شبکه های کوچک می توان انجام تنظیمات آی پی را بصورت دستی و یکی یکی برای سیستم های موجود در شبکه انجام داد ولی هرچه تعداد کلاینت ها بیشتر شود، این کار خسته کننده تر شده و مدیریت آن نیز دشوارتر می گردد.

dhcp
وقتی که وجود DHCP می تواند مشکل ساز شود

با اینکه پروتکل DHCP مسئول تخصیص آدر آی پی است، گاهی می‌تواند خود عامل تداخل ای پی گردد. چگونه؟! وجود خطا در در این پروتکل می تواند باعث ایجاد این مشکل ‌شود، ولی خود این پروتکل می‌تواند در حین کار مشکل را برطرف کند. اغلب وقتی که خطای IP Conflict را روی سیستم خود می‌بینید، این مشکل خود به خود حل می شود ولی اگر مشکل باقی بماند، باید دستگاه روتر را راه اندازی مجدد کنید. باز هم اگر مشکل رفع نشود احتمالا با مشکلی اساسی تر در شبکه مواجه هستید که پای Router و DHCP در میان است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.

فهرست